Kendimi ciğerimin içine kapattım
Aldığım her nefes sigarayla boğuyorum
Göz gözü görmediğinde dumandan,
Belki anılara ulaşmak da zorlaşır diye.
Ama olmuyor…
Denizcileri kurtarmak için durmadan çalışan bir fener var ciğerimde
Durmadan ışığını yansıtıyor ki yolunu bulasın
Ciğerinin içinde olsan bile
Nefes bu fenerin adı
Hiç ara vermeden seni kurtarmak için çabalayan
Sürekli karşına çıkan
Saatlerce dumana boğduğun çığlıkların bedene dönüşmesini sağlayan, nefes
Oysa aynı zamanda beni öldüren de
Her nefes aldığımda dağılıyor ciğerim dağlanmaktan
Tek bir köşesi kalsın ki kanla dolmuş olmasın
Tek bir köşesi kalsın ki dağlanmamış olsun
Tek bir köşesi kalsın ki senden arınmayı başarsın
Öyle sensiz bir köşesi olsun ki sana vereyim
Ki ciğersizliğin ne demek olduğunu unut
Başkalarının nefesiyle yaşamanın ne demek olduğunu unut
Yalnızca kendin için nefes almanın kendini kendi nefesinle boğmanın ne demek olduğunu bil
Beş para olsaydı bile satmazdın,
Çünkü sen zaten başkalarının ciğeriyle yaşayanlardansın
Başkalarının nefesiyle can bulanlardan
Bu yüzden dilerim yalnız kendi nefesinle ölmenin,
ne demek olduğunu da anlarsın bir gün
Yalnız kendi nefesine muhtaç kalmanın ne demek olduğunu anlayarak.
Zira biliyorum ki seni öldürecek tek şey bu olabilir ancak
Yaşlanan bedeninin içine hapsolmuş yalnız bir nefes
Seni öldürecek şey budur işte
Yalnız sen nefes olduğunda
Ciğerinin başkaları tarafından paramparça olduğunda anlayacağın budur.
Bana bakma sen
Ben kendi ciğerimi dumanlarım
Geçmiş nefeslerin gölgesini dağıtır
İstediğim kadar, istediğim süre, istediğim ölçüde yalnız ben dağlarım
